Hoog sensitieve dochter.. help!

Hallo Allemaal,
Ik zal mij even voorstellen, Ik ben Sandy, Moeder / Kapster / Vrouw van,
Ik heb 3 (b)engeltjes van meiden, van 5.5 jaar, bijna 3 jaar, en 3 maanden, In mijn blogs neem ik je mee in mijn leven.

• Hoog sensie watte?
Onze eerste dochter Ciara is 5 jaar, en een heerlijke gevoelige pittige dame.
Al vanaf de dag dat ze geboren is heeft zij een gebruiksaanwijzing, als baby wilde ze alleen maar bij je zijn en sliep ze hele nachten bij mijn man op z'n borst. Eenkennig? Pff dat was een understatement ze wilde van niemand wat weten behalve van ons en haar Oma's, Ik zal je vertellen dat ze onwijs lelijk naar haar opa kon kijken en niets van hem moest hebben en dat terwijl ze er
gemiddeld 2 keer per week kwam, nachtangsten / driftbuien etc, toen Ciara 3 was begon ik te twijfelen al die tijd hadden we het weggeschoven onder karakter, en och ze is gewoon een pittige dame die weet wat ze wil en vooral weet wat ze niet wil.

Ciara begon rond haar 3e levensjaar pas echt goed te praten, hierdoor werd ook steeds meer duidelijk, kleding labels en naadjes en strak zittende kleding no way? Een sok die ik soms wel 7x opnieuw aan moest doen moederloos werd ik er van, had ze haar eigen kleding en schoenen in de winkel mogen uitkiezen en dan vertikken om aan te doen! Wat was dit toch?
Om nog niet te spreken over als ik een boterham in vieren had gesneden, terwijl zij bedacht had dit in 2 stukjes te willen hebben. Ja werkelijk een hele dag taak was het.
Onverwachtse dingen, verjaardagen, spelletjes, nieuwe dingen, attracties, water, geluid, geur, warmte, Ciara was een tijdbom en kon elk moment ontploffen.
Na zo een uitbarsting was niet alleen zij maar ook ik volledig leeg!
Een keer zat ik op de wc en dat terwijl, toen 4 jarige Ciara met mij mee wilde, maar goed ik mag toch ook wel eens rustig poepen?
Ze klom van boosheid als een soort bezeten spiderman tegen de deur op en kwam er nog net niet doorheen, eenmaal toen ik klaar was en met haar wilde praten over haar gedrag en haar vast hielt, beet ze mij en niet zo zachtjes, er brak iets in mij ik heb me op gesloten in de badkamer en ben even stiekem gaan zitten huilen, terwijl mijn man het van me overnam.
Wat was dit? Is toch niet haar karakter? Dat kan toch niet...

Maar wat is het dan wel?
Na onze trouwe raadgever google te raadplegen stuiten ik op Hoog sensitieve kinderen, met een sterke wil!
Hierin herken ik mijn dochter helemaal!
Maar het confronterende was dat ik mijzelf erin herkende. Nu mijn man en ik ons verdiept hebben in hoe Ciara in elkaar zit en hoe we daar mee moeten omgaan, gaat het stukken beter en van veel is duidelijk waarom iets wel of niet werkt, het scheelt ook zeker dat ze ouder wordt en beter kan communiceren, soms barst de bom nog steeds maar hé, waar niet?

Ik ben super trots op mijn hoog sensitieve, zorgzame lieve meisje, want weet je? zij is goed precies zoals ze is! Maar soms... even 'klagen' mag als moeder toch ook wel? 

 Liefs Sandy

Laat een reactie achter

Opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd