IUI - is het nu gelukt?

Blog 3: Ander ziekenhuis, nieuwe start...

In mijn laatste blog gaf ik al aan dat wij opzoek zijn gegaan naar een ander ziekenhuis, wij ons niet op ons niet serieus genomen voelde in het Bronovo ziekenhuis. Wij kwamen dus terecht bij het St. Antonius ziekenhuis in Utrecht. Ondanks dat dit een behoorlijk stukje voor ons rijden was vanuit Den Haag keken wij uit naar een nieuwe start.

Eind maart 2018: onze eerste afspraak in het St. Antonius, vol spanning gingen wij hiernaartoe. Wat konden wij verwachten? Wat gaan ze doen? Gaan we dan eindelijk starten met een behandeling?
De arts had zich duidelijk ingelezen in ons dossier en gaf ons eigenlijk gelijk een
hoopgevend bericht. We gaan beginnen met IUI, na 2 jaar zie ik niet in waarom daar niet mee gestart kan worden was wat ze zei .Hoe groot de opluchting ook was dat we dit nieuws krijgen attendeerde de arts er wel op dat we niet al onze hoop erop moesten vestigen. 

IUI heeft vaak meerdere behandelingen nodig en gaf aan dat zij de kans inschatte op 6 behandelden. Wat als er na de 6 behandelen geen zwangerschap uit kwam dachten wij? Vervolg zou dan worden IVF.

Wat houdt IUI in:
IUI staat voor intra-uteriene inseminatie. Bij deze behandeling wordt ‘opgewerkt’ zaad vlak voor ovulatie hoog in de baarmoeder gebracht. 

Vervolg afspraak stond al gauw gepland, zaadonderzoek van mijn man. Hier was niets aan op te merken gelukkig :)

We kunnen beginnen aan ons IUI-avontuur.

De arts heeft uitgelegd dat ze kiest voor een IUI-behandeling met gestimuleerde cyclus. Dit houdt in dat doormiddel van hormonen de groei en rijping van mijn eicellen wordt gestimuleerd. Tijdens deze fase moet ik mijzelf injecteren met hormonen.

Dit wordt bij gehouden door echo's en streven is 2 rijpe eicellen te krijgen.

Uiteraard krijg je een intake van de fertiliteit hoe je moet spuiten en op welke plekken. Ook wordt precies uitgelegd hoe het werkt als je klaar bent met spuiten en rijpe eicellen hebt. Deze afspraak hadden wij half april.

Na de uitleg kreeg ik gelijk een recept mee om te kunnen beginnen met de IUI. Omdat ik net was begonnen aan een nieuwe cyclus kon ik niet gelijk starten en moest ik wachten tot mijn volgende menstruatie. Mijn cyclus is altijd vrij gelijk elke maand dus wist ongeveer wanneer ik mocht starten. Dit zou begin mei zijn.

Tijdens de IUI-
behandelingen word je afgeraden om alcohol te nuttigen en zo gezond mogelijk te eten.
In april besloot ik dus nog even lekker van mijn wijntjes te genieten.
17 mei 2018: 7 dagen later dan normaal begint mijn nieuwe cyclus, zal je altijd zien kijk je een keer uit naar je menstruatie komt die niet, maar nu die er eindelijk was moest ik op cyclus dag 1 bellen naar het ziekenhuis voor een afspraak voor de uitgangsecho.
Deze vind plaats op cyclus dag 3.

19 mei 2018: mijn eerste uitgangsecho, alles ziet er goed uit en mag beginnen met 1 keer per dag hormooninjecties (Gonal F). Op dag 10 is er opnieuw een echo om te kijken of mijn follikels door de hormooninjecties goed groeien en rijpen. Dit was dus ook gelijk de dag dat ik mijzelf voor het eerst moest gaan injecteren. Ik weet nog heel goed hoe spannend ik dit vond, je moet jezelf toch gaan prikken met een naald in je buik. Maar goed ik had deze wens dus heb mezelf moed in gepraat en in de avond mijn eerste spuit gezet.

Zo gingen de eerste dagen voorbij en elke dag spoot ik de hormooninjecties in mijn buik. Als tip had ik meegekregen om eerst even met een ijsklontje de plek koud te maken en niet elke dag aan dezelfde kant te injecteren, dit kan
ik dan ook echt iedereen aanraden die in zo’n traject zit of komt, want jemig wat is je buik beurs en pijnlijk.
Dag 10 breekt aan, tijd voor een echo: Helaas mijn follikels groeien niet zo snel als ze hadden verwacht en ik moest zeker nog een paar dagen door. Ze zagen wel veel kleine follikels, maar er moet toch minimaal 1 follikel van 17 mm rijp zijn.

Ik ben begonnen op de laagste dosis dus ik mocht iets meer gaan spuiten.
Dag 14: een nieuwe echo: Gelukkig er begint wat te groeien. 1 follikel groeit door, ik had gehoopt op 2, maar 1 is al heel wat en dit is pas de eerste IUI. Nog 2 dagen door met injecteren en dan weer een nieuwe echo.
Dag 16: Ondertussen al 16 dagen aan het injecteren en het wordt een soort van gewoon. Op naar het ziekenhuis voor een nieuwe echo. 1 follikel groot genoeg voor onze eerste poging. Vanavond nog 1x Gonal en dan de dag erna de ovitrelle.

Wat is Ovitrelle:
Ovitrelle is een andere soort injectie die de eisprong kunstmatig opwekt.
36 uur na de gezette ovitrelle is het tijd voor onze eerste IUI. De behandeling is eind van de ochtend en daarom moet het sperma van mijn man dus al in de ochtend vroeg worden ingeleverd bij het lab. In het lab gaan ze de spermacellen opwerken.

Waarom wordt sperma opgewerkt:
Het volume en het aantal zaadcellen worden bepaald. Bewegende (motiele) zaadcellen worden gescheiden van de kwalitatief mindere cellen.
Het aantal motiele zaadcellen (de opbrengst) wordt geteld. Als deze minder is dan 1 miljoen/ml, dan is een inseminatie niet zinvol.
Als de opbrengst voldoende is, worden de zaadcellen in een buisje gedaan voor de inseminatie.

Goed nieuws, er zijn genoeg goede zaadcellen en de inseminatie gaat door.
Het is tijd voor onze eerste inseminatie, het goede zaad word met een lang slangetje bij mijn ingespoten. Nu breken er 15 lange dagen aan in de hoop dat mijn menstruatie uitblijft.

12 dagen later: menstruatie is doorgekomen!  SHIT!

Hoe goed de arts ook benadrukt heeft niet te veel hoop te hebben bij de eerste poging ben ik toch verdrietig. Ik raap mezelf bij elkaar en neem contact op met het ziekenhuis. Een nieuwe afspraak word gelijk gemaakt voor cyclus dag 3 en dan begint IUI-poging 2.

Ondertussen zijn we 4 cyclussen verder en dus ook 4 IUI-pogingen verder, nog steeds geen zwangerschap.

Het wordt steeds pittiger, mijn follikels groeien langzaam en zit dus
ook op een hoge dosis met injecteren. Mijn buik lijkt net een oorlogsgebied, ik heb stemmingswisselingen en ben moe. Maar een pauze zie ik niet zitten.
We zitten nu in oktober 2018 en IUI 5 is begonnen. Ik ben ondertussen alweer 10 dagen aan het injecteren en het schiet niet op. Mijn follikels willen deze keer echt niet. Op dag 14 van injecteren heb ik opnieuw een echo, opeens heb ik een spontane eisprong gehad en IUI 5 is dus klaar en word gezien als verloren.
Hoe kan dit nou weer?

Na deze domper vragen wij een gesprek aan bij onze hoofd arts, wij hebben totaal geen vertrouwen in de IUI en willen dus vragen of wij eerder over mogen op een vervolgtraject. Het antwoord hierop was duidelijk, nee dat kan helaas niet en je moet minimaal 6 IUI’s hebben gehad. Omdat poging 5 niet als een poging wordt gezien, omdat er geen inseminatie heeft plaatsgevonden moeten wij er dus nog 2.(opzich wel fijn dat we nu nog 2 pogingen hebben) maar het maakt me ook heel verdrietig en down. Opgeven is geen optie!

December 2018: wij sluiten het jaar weer af zonder zwangerschap en hebben nog 1 IUI-poging te gaan in januari.

Januari 2019: Het begin van onze laatste IUI-poging, zou dit dan onze geluk maand worden? Het hele riedeltje begint weer opnieuw, injecteren, echo’s, ovitrelle, insemineren.

Al 7 maanden lang bestaat ons leven hieruit en ik kan wel echt zeggen dat het heftig is. Je bent continue ermee bezig, je moet continue opletten dat je alles goed plant en rekening mee houdt dat je plots weer een echo hebt of dat de inseminatie ingepland wordt. Dit naast een fulltimebaan en de afstand naar het ziekenhuis zorgt ervoor dat ik aardig op begin te raken.

De laatste IUI en ik wil zo graag dat deze raak is, we hebben dit keer 2 follikels dus dan moet dit toch goedkomen?

Helaas 14 dagen na inseminatie is daar weer mijn maandelijkse nachtmerrie…
Hoe kan je na zoveel pogingen nog hoop hebben? Hoe raap ik mezelf bij elkaar voor een vervolg? Ben ik daar wel aan toe of moet ik een pauze nemen?

Het is tijd voor een evaluatie met onze hoofdarts.
Mijn vraag is natuurlijk waarom lukt het niet? Wat is er mis met mij? Daar heeft ze helaas geen antwoordt op, alles zag er elke keer goed uit bij de echo’s en ook het zaad was elke poging van hele goede kwaliteit.

IUI is afgesloten we gaan verder op een volgende stap; IVF.
Wil je weten wat ivf precies voor behandeling is? En/ of ivf onze kinderwens in vervulling laat gaan? Ik sluit het traject IUI en gaan door met IVF. Mijn IVF traject zal ik delen in mijn volgende blog.

Liefs Stephanie

Laat een reactie achter

Opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd