Hoe gaat het met...

Hoe gaat het nu met mij..

Naar aanleiding van mijn vorige blog neem ik jullie weer even mee in mijn leven. Er is veel gebeurd afgelopen maand. Mijn hartkloppingen zijn thank God wat gezakt. Moet alleen mijn bloeddruk bijhouden en dat heb ik dus niet gedaan omdat ik dat niet onder ogen durf te komen. Damn.. Lekker mijn kop in het zand duwen. Maar goed, wij hebben een nieuw huis gekocht en gaan onze woonplaats verlaten. Heel dubbel dit, hier heb je alles opgebouwd. Hier zit mijn oudste op school en wonen vriendinnen op loopafstand en toch gaan we weg!

Je eigen huis op funda zien is dan ook verschrikkelijk maar we moeten vooruit denken. Wij hebben een herenhuis gekocht en kijken op het water uit, zo fijn! Een dakterras was altijd een droom en ook die hebben wij nu. Iedereen zal het wel herkennen dat je je vertrouwde plekje eigenlijk niet wilt inruilen voor iets anders. Je gaat weer uit je comfortzone en niet alleen ik, ook Ryan verplicht ik uit zijn comfortzone te stappen en een nieuwe wereld te ontdekken. Ik weet zeker dat dit voor later de beste stap ever is maar ik voel me echt een rot moeder. Haar kind weghalen van zijn vriendjes.... Ach ook hier geldt, waar een deur dicht valt gaat er ook weer 1 open.

Ik kan zeggen dat het met mij dus stukke beter gaan en zit lekker in mijn vel. Wanneer er spanning is dan merk ik dat uiteraard gelijk. Ik krijg bijvoorbeeld altijd migraine hoofdpijn en die is er dan dagen of zelfs weken.

Afgelopen woensdag tikte ik de 30 aan. Gek hoor. Waar je vroeger dacht men die is 30.. Ben ik nu zelf maar 30, een nieuw huis, 2 zonen en de beste man naast me dan heb je toch wel geluk.

Het was wel een zware week afgelopen week voor mij. Wij waren op familie weekend in Hof van Saksen, je kent het wel 30seconds, drank, muziek en veel gezelligheid. Dit weekendje stond gepland vorig jaar december maar ivm met een openhart operatie van mijn stiefvader mocht dat helaas niet lukken en hebben wij deze verplaatst naar september 2020. Die glijbanen daar zijn trouwens echt kicken. Noteren op je bucket list to do in NL ✔️
Zaterdag gingen wij met de hele fam naar wildlands waar mijn stiefvader een beroerte kreeg. Yesss, naast de Lori vogels en tussen de olifanten. Dat was even schrikken maar hij mocht na 3 dagen gelukkig uit het ziekenhuis in Emmen. Wij terug naar ons huisje en zondag richting Hoofddorp en zij nog daar, wachtend op alle uitslagen.

Lichamelijk krijg ik daarna een klap. Huilbuien, migraine en alles komt dan weer boven. Je bent echt even terug bij af. Hartslag daar zeg je u tegen en over de migraine niet gesproken. Emotioneel labiel noem ik mijzelf ook wel... Moment zelf kan ik handelen als de beste en merk je niks, oké helemaal niks is niet waar. Ik ben per ongeluk bijna iemand aangevlogen, tja we zaten tenslotte vlakbij de Lori vogels dus dan mag het. Sensatie zoekers heb je altijd en kon daar even moeilijk mee om gaan zullen we maar zeggen. Maar het gaat nu weer helemaal prima en hebben weer zin in onze nieuwe toekomst.

Komend weekend fotoshoot voor de website samen met Mies en de Kids dus dat wordt 1 drama, chaos, moddergooiende foto!

Fijn weekend. Liefs Maxime

Laat een reactie achter

Opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd